Het zomerdossier van Ellen Samyn

De zomer is aangebroken. Voor heel veel mensen het sein om gedurende enkele weken de teugels te laten vieren, en te ontsnappen aan de dagelijkse verplichtingen. En om in een stralende zon even te genieten van een welverdiende rust, met partner, gezin, vrienden of familie. Maar hoe deugddoend rustig deze periode ook moge zijn, soms zijn er bezorgdheden die je ook dan niet loslaten. Dossiers die je dermate nauw aan het hart liggen dat je ze misschien zelfs (stiekem) meesmokkelde in je reiskoffer… Wij gingen bij onze parlementsleden op zoek naar hun 'zomerdossier'. Vandaag Kamerlid Ellen Samyn.

Wat me ook in de zomermaanden absoluut niet loslaat, zijn de aanhoudende aanvallen op christenen en christelijke gemeenschappen, ook hier in Europa. Het gaat immers niet alleen om incidenten in verre landen, het gaat evenzeer om kerken die in West-Europa in brand worden gestoken, religieuze symbolen die worden vernield en mensen die worden bedreigd of aangevallen omwille van hun geloof, allemaal op ons eigen continent. Verontrustend is dat deze incidenten geen uitzonderingen meer zijn. De haatmisdrijven, waaronder vandalisme, brandstichting, diefstal van religieuze voorwerpen, fysieke aanvallen, bedreigingen en verstoringen van erediensten stijgen jaar na jaar.

Hoe reageert de politiek op die aanvallen?

De regering-De Wever huldigt zich in stilzwijgen, en dat treft me nog het meest. Aanvallen op andere religieuze gemeenschappen halen geregeld de krantenkoppen en leiden tot politieke verklaringen en verontwaardiging. Aanvallen op christenen daarentegen passeren doorgaans zonder enige reactie. Er is geen systematische opvolging, geen politiek engagement om dit structureel te meten en aan te pakken. Dat is een ongelijkheid die ik niet kan wegwuiven.

Daarom blijf ik dit dossier actief opvolgen. Godsdienstvrijheid en de veiligheid van gelovigen zijn geen tweederangsrechten. Wie dat beweert als het over andere groepen gaat, moet het ook waarmaken als het over christenen gaat.